عشق عجیب ترین و ناشناخته ترین ویژگی انسان است، خصوصیتی که ماهیت ذاتی دارد اما در طول تاریخ تحت تأثیر شرایط طبیعی و اجتماعی همیشه تابع تغییر و تحول بوده است. در جوامع نخستین عشق تحت تأثیر شرایط طبیعی قرار داشت و با پیدایش فرهنگ و هنجارهای اجتماعی عشق نیز در دام سنت ها و کلیشه های قومی اسیر شد. هرچند با رسیدن به مرحله مدرنیته و دست یافتن انسان به آزادی های بیشتر عشق از دام سنت تا اندازه ای رهایی یافت، اما ترویج عقلانیت مدرن دو باره عشق را در فضایی قرار می داد که نفس کشیدن برایش سخت تر از گذشته می نمود. سرانجام عشق به دوره ای پست مدرن می رسد زمانیکه به دلیل حاکمیت عقلانیت محض، مفهوم عشق دچار فروریختگی و مسخ شدگی معنایی می شود و کاملا ماهیت قبلی خود را از دست می دهد. ............
برچسب:
نویسنده: ایلیا صالحپور